کمپ ترک اعتیاد فرمانیه: کانابیس چیست؟ علائم اعتیاد به کانابیس چگونه است؟

کمپ ترک اعتیاد فرمانیه:  کانابیس چیست؟ علائم اعتیاد به کانابیس چگونه است؟

کمپ ترک اعتیاد فرمانیه در بین مراجعین خود بسیار کسانی را می‌بیند که مشکل اعتیاد به ماده مخدر کانابیس یا هم خانواده های آن مانند حشیش، گل و ... دارند. موضوعی که در بین اکثر آن‌ها مشترک بوده، این است که فکر نمی‌کردند این ماده اعتیاد آور باشد و حالا برای ترک اعتیاد گل یا کانابیس به این مرکز ترک اعتیاد مراجعه کرده اند.

 

در این مقاله کمپ ترک اعتیاد فرمانیه می خواهیم ببینیم کانابیس چیست.

آنچه که در ادامه خواهید خواند:

 

 

سابقه‌ی مصرف کانابیس

سابقه‌ی مصرف کانابیس به قرن نوزدهم برمی‌گردد که در انگلستان و اروپای غربی برای ترک اعتیاد معتادانی که تریاک می‌خورند در دسترس قرار گرفت. اما مردم هیچگاه از آن استقبال چندانی نکردند. از آنجا که کانابیس در سال‌های قبل در هندوستان مصرف همگانی داشت اولین گزارش‌های علمی در ارتباط با آن توسط پزشکان انگلیسی که در هندوستان و نیز تیمارستانی در قاهره طبابت می‌کردند ارائه گردید و موثرترین آنها گزارش دکتر وارناک مدیر تیمارستان قاهره بود که طی آن در سال 1859 اعلام نمود که مصرف کانابیس منجر به دیوانگی می‌گردد.

مبنای نتیجه گیری دکتر وارناک احتمالا شدت علاقه بیماران تیمارستان به مصرف کانابیس بوده است و به نظر می‌رسد این حقیقت که کانابیس بین افراد خارج از تیمارستان نیز هواخواه بسیار داشت نادیده گرفته شده است.

نظریات دکتر وارناک حتی در آن زمان نیز از سوی همگان پذیرفته نشد. برای نمونه کمیسیون مواد مخدر حاصل از کنف که در سال 4-1893 به منظور بررسی داد و ستد این مواد و تاثیر آن بر شرایط اجتماعی و اخلاقی مردم هندوستان و تبت و نیز ممنوع کردن کشت آن تشکیل یافت، در پایان کار خود اعلام داشت که چنانچه در مصرف مواد مخدر کنفی افراط نگردد، تاثیرات جسمانی، روحی و اخلاقی آن زیان بار نمی‌باشند و نیز اعلام نمود که مدرکی بر اعتیاد آوری مصرف کانابیس در دست نیست لذا ممنوعیت آن عملی نمی‌باشد. شواهد و مدارک موجود تمامی گویای آن بود که آثار زیان بخش کانابیس بیش از چای و قهوه نیست.

 

بکار بستن کنترل‌های قانونی

نظریه‌ی دکتر وارناک بیش از گزارش کمیسیون یاد شده مورد توجه قرار گرفت و موجب گردید که در سال 1925 انگلستان و تعدادی از کشورهای دیگر عهدنامه بین المللی تریاک را امضاء کنند. هدف کنوانسیون کنترل همه جانبه بین المللی بر فروش تریاک بود، اما در نتیجه اعمال فشار کشور مصر ممنوعیت کانابیس نیز در این عهدنامه گنجانده شد، زیرا هنوز عقیده بر آن بود که مصرف مداوم کانابیس موجب مشکلات روانی می‌گردد. انگلستان و دیگر کشورهای امضاء کننده عهدنامه تقاضای مصر را مبنی بر قرار دادن کنابیس در لیست مواد مخدر کنترل شده پذیرفتند زیرا در آن زمان برای آنان این پذیرش یک مصالحه نسبتا بی‌اهمیت بود. چرا که پزشکان انگلستان و دیگر کشورهای غربی کانابیس را مصرف نکرده بودند و هیچگونه بازار تجارتی قابل ملاحظه‌ای نیز برای آن در غرب وجود نداشت. به نظر می‌رسد که ممنوعیت کانابیس و شناسایی آن به عنوان یک ماده اعتیاد آور بهای کمی برای وادار کردن مصر به امضای کنوانسیون ممنوعیت تریاک بود.

 

کنترل قانونی

از سال 1925 به بعد کانابیس در لیست داروهای کنترل شده باقی ماند و قانون گزاران و مسئولین پلیس مصرف کنندگان کانابیس را مانند قاچاقچیان آن تحت تعقیب قرار داده‌اند. برای نمونه در انگلستان قانون سوء مصرف داروهای کانابیس را در گروه آمفتامین (که اعتیاد آوری آن به اثبات رسیده است) قرار داد و مقرر شد که مصرف کنندگان کانابیس علاوه بر پرداخت جرایم سنگین به پنج سال زندان محکوم شوند.

 

این مصالحه سیاسی که در شصت سال پیش انجام گرفت در سایر نقاط جهان آثار بدی بر جای گذارده است برای مثال در نپال هزاران نفر از روستائیان به علت ایجاد هماهنگی بین قوانین محلی و قوانین جهانی با ممنوعیت کشت روبرو گردیده‌اند، این موضوع مشکلات بزرگی در هندوستان بوجود آورده و موجب رنجش هندوها شده است، زیرا کانابیس در مراسم مذهبی هندوها مصرف داشته و به عنوان داروی مقدس شناخته شده است. از سوی دیگر الکل که غالبا توسط همان مقامات غربی که سال‌ها برای از بین بردن محصول کانابیس کوشیده اند، به هندوستان وارد می‌شود از جانب مردم هند ماده مخدر ناپسندی تلقی می‌گردد.

 

در جامائیکا نیز که بیش از صد سال از سابقه مصرف کانابیس می‌گذرد مشکلات مشابهی به وجود آمده است. اگر چه در قرن هیجدهم گیاه کانابیس شناخته شد اما ورود آن به فرهنگ جامائیکائیها در اواسط قرن نوزدهم و توسط کارگرانیکه از جزایر هند غربی و هندوستان می‌آمدند انجام پذیرفت، امروزه گنجا (نام محلی کانابیس) به عنوان یک نوشیدنی، منبع انرژی و ماده‌ای جادوئی برای حفاظت در مقابل ارواح خبیثه تلقی می‌شود و مصرف امروز آن در جامائیکا طبق گزارش کمیسیون داروهای کنفی هندوستان با مصرف همگانی آن در سال 1894 در کشور هندوستان بسیار مشابه است. برخی از جامائیکائیهای طبقه متوسط عادت به مصرف کانابیس را از آمریکا و انگلستان گرفته اند و آن را به عنوان داروئی برای تقویت قوای جنسی یا نشانه‌های شور و شوق اجتماعی جوانی مصرف می‌کنند. اما مصرف سنتی آن در میان کارگران کشاورزی در روستاها است که گانجا را به عنوان بخش اصلی رژیم غذایی خود شناخته‌اند و حتی برای آنان ریختن چای گانجا در بطری شیر و غذای اطفال امری غیر معمول نیست.

 

روش این دو گروه اجتماعی برای مصرف کانابیس به نحو نسبتا آشکاری بیانگر این است که چگونه مصرف یک ماده مخدر در شرایط مختلف می‌تواند آثار متفاوتی داشته باشد و نشانه این نکته است که آثار یک ماده مخدر بیش از آن که صرفا به داروشناسی مرتبط باشد بستگی به شرایط و طرز تفکر جامعه دارد. این باور برای ترک مواد مخدر نیز صحیح است.

 

کارگرانی که از گانجا در چای و شربت خود استفاده می‌نمایند و آن را به منزله‌ی یک دارو شناخته و به عنوان بخشی از زندگی طبیعی روزمره خود پذیرفته اند و برای خواص آن ارزش خاصی قائلند و از سرماخوردگی معمولی گرفته تا رفع ناتوانی جنسی، دردهای همراه با عادت ماهیانه و ناراحتی‌های عصبی را با آن مداوا می‌کنند، ندرتا با مشکلی در ارتباط با مصرف این ماده مخدر روبرو می‌شوند. اما جامائیکائیهای جوان طبقه متوسط که از کانابیس به عنوان یک ماده آرام بخش در اجتماعات و فقط برای تفریح استفاده می‌نمایند احتمال بسیار دارد که با مشکلاتی روبرو شوند. مثلا نسبت به کار خود بی علاقه گردند و یا دچار مشکلاتی در روابط خانوادگی خود شوند. از این رو این ماده مخدر را مضر می‌شناسند و در نتیجه بر میزان فشار قانونی بر کارگران روستائی افزوده می‌گردد. جرایم موجود برای افرادی که به جرم در اختیار داشتن کانابیس در جامائیکا توقیف می‌شوند نسبت به جرایم معمول در گذشته کمی افزایش یافته است. اما از نظر جامائیکائی ها قوانینی که کانابیس را کنترل می‌کنند مانند قوانینی که مصرف شراب را در مراسم اشاءربانی برای مسیحیان کنترل نماید غیر منطقی است.

 

 مطلب مرتبط: فرزند پروری و نقش آن در سلامت و جلوگیری از اعتیاد فرزندان

 

کنترل بین المللی کانابیس آثار سوئی در جامعه انگلستان و آمریکا بر جای گذارده است، زیرا به علت غیر قانونی بودن مصرف این ماده، بسیاری از شهروندان که از قوانین تبعیت می‌نمایند با مصرف آن در زمره‌ی متخلفین از قانون قرار می‌گیرند. اگر چه آثار آن به تفصیل بیان می‌شود اما در اینجا چند نکته بایستی روشن گردد. اولا چون واضح است که کانابیس خطرناک و اعتیاد آور نیست، ارتباط دادن آن با هروئین و کوکائین موجب تضعیف حرمت قوانینی است که دو ماده مخدر را ممنوع می‌نماید. برداشت کلی مردم از موضوع این است که چون بیش از اندازه بر خطر ناشی از کانابیس تایید شده، احتمالا در مورد خطرات ناشی از هروئین نیز تاکید مبالغه آمیزی به عمل آمده است. دومین مشکل مهم این است که قانون با وادار کردن مصرف کنندگان کانابیس به مخفی نمودن عمل خود و نزدیک شدن آنان به بازار سیاه، سبب می شود که بازار بزرگ و داغی در اختیار فروشندگان و تبلیغ کنندگان هروئین برای ارعاب و در نتیجه فروش و سود بیشتر قرار گیرد.

 

اثر کانابیس

کانابیس حواس لامسه، شنوایی و بویایی مصرف کنندگان را تقویت می‌کند و به آنان آرامش می‌بخشد و موجب پدید آمدن اوهام و تخیلات در آنان می‌شود.

کانابیس از نظر شیمیایی یک داروی آرام بخش و خواب آور است و معمولا از گیاه کانابیس ساتیوا که به آسانی و سرعت در سراسر جهان می‌روید، بدست می‌آید. عنصر فعال این ماده مخدر تتراهیدرو کانابی نل است که در قسمت گلبرگ‌های و در شیره‌ی این گیاه بیشتر از سایر قسمت ها یافت می شود. ماری جوانا مخلوطی از برگ های خرد شده، ساقه و گلهای گیاه کانابیس می‌باشد. که برای مصرف به شکل دخانیات آماده گردیده است. چرس یا گنجا شیره خام این گیاه است و از ماری جوانا و حشیش بسیار قوی تر می‌باشد، حشیش که نیز قوی‌تر از ماری جوانا است چرسی است که به شکل پودر در آمده است.

 

علائم اعتیاد به کانابیس

هنگامی که کانابیس را مانند سیگار می‌کشند بوی مخصوصی در فضا می‌پیچد، استعمال کانابیس حواس انسان مانند لامسه، شنوایی و بویایی را تقویت می‌نماید و مصرف کنندگان آن ممکن است به اوهام و تخیلات پردازند بسیار خوشحال و آرام به نظر آیند. قیمت این ماده گران است و کسانی که آن را مصرف می‌نمایند ممکن است برای به دست آوردن آن با مشکلات مالی مواجه گردند.  مصرف کنندگان کانابیس ممکن است به علت همراه داشتن، خرید و فروش و کشت این ماده دستگیر شوند.

 

آثار احتمالی مصرف در بلند مدت

 

آثار احتمالی مصرف کانابیس در بلند مدت

 

مصرف طولانی این ماده به شدت بر روی مغز انسان تاثیر منفی می گذارد و باعث می شود در برخی موارد حتی فرد دچار فراموشی شود. گاهی هم دچار اختلالاتی در ریه مصرف کنندگان می‌گردد، اما بروز مشکلات جسمانی و روحی در آنان نسبتا کمتر دیده می‌شود. خطر اصلی برای مصرف کنندگان این است که آنان غالبا در مسیر قاچاقچیانی قرار می‌گیرند که مواد خطرناک دیگری نیز عرضه می‌دارند. اکثر میلیون‌ها نفر از مصرف کنندگان کانابیس از مصرف این ماده پا فراتر نگذارده و به مصرف هروئین و کوکائین نمی‌پردازند، اما غالب مصرف کنندگان هروئین و یا کوکائین اعتیاد خود را با مصرف کانابیس شروع کرده اند.

 

عوارض ترک اعتیاد کانابیس

طبق گزارشات کمپ های ترک اعتیاد در تهران، کسانی که مقدار مصرفشان بسیار است پس از ترک با افسردگی، بی‌خوابی و اضطراب روبرو می‌شوند. ارتعاش بدن نیز از جمله عوارض متداول ترک است.

 

ترک کانابیس

مصرف کنندگانی که بخواهند استعمال این ماده را ترک نمایند، باید در مراکز ترک اعتیاد از جمله کمپ ترک اعتیاد VIP فرمانیه بستری شوند تا با استفاده از مشاوره مددیار، بتوانند ترک گل، حشیش و کانابیس را با موفقیت پشت سر بگذارند.

همان گونه که در اعتیادهای دیگر گفته شد نکته مهم آگاهی از این است که چرا اعتیاد آغاز گردیده است. چنانچه شرایط و فشارهای زندگی که موجب اعتیاد بوده اند تغییر نیابند، احتمال دارد که معتاد پس از ترک بلافاصله به مصرف مجدد روی آورد.

کانابیس (که به نامهای بنگ بانگ، چرس، گنجه گوج، گرس، حشیش، هپ، هرب، همپ هندی، ماری جوانا، مری جین، پات، رداویل، ریفر، اسمش، چای استیک تایلندی، و وید، نیز معرف است) یکی از غیرقانونی ترین و در عین حال رایج ترین مواد مخدر در جهان است. گفته می‌شود که بین 41 تا 47 میلیون آمریکائی مصرف آن را آزمایش کرده‌اند و بین 16 تا 20 میلیون نفر نیز همواره آن را مصرف می‌نمایند. کانابیس بر خلاف رواج آن از شهرت بدی برخوردار است و معمولا با مواد مخدری مانند هروئین و کوکائین در یک سطح قرار دارد. حقیقت این است که اگر چه بسیاری از محققین با صرف وقت و پول بسیار به منظور دستیابی به عواقب و مشکلات ناشی از کانابیس آن را مورد بررسی قرار داده‌اند، اما تاکنون در ارتباط با مصرف آن، نکات منفی نسبتا کمی یافته‌اند و به هیچ اثر جانبی جدی و یا مشکلی که ناشی از آن باشد برنخورده‌اند.

 

ترک گل یا کانابیس چند روز طول میکشد؟

این سوال یکی از اولین سوال هایی است که مصرف کنندگان مواد مخدر خانواده کانابیس از مشاورین مراکر ترک اعتیاد می‌پرسند. جواب این سوال بستگی زیادی به شرایط روحی و جسمی فرد مصرف کننده دارد. ممکن است از لحاظ فیزیکی و جسمی ترک این نوع ماده مخدر خیلی زودتر انجام شود اما مهم تر از آن شرایط روحی و روانی است. بعد از ترک فیزیکی باید در نظر داشته باشید که ابزارهایی مورد نیاز است تا از لغزش و مصرف مجدد پیشگیری کنید.

 

 مطلب مرتبط: مدت زمان باقی ماندن انواع مواد مخدر در بدن پس از شروع سم زدایی در کمپ ترک اعتیاد فرمانیه

 

 

بهترین کمپ ترک اعتیاد

 

بهترین روش ترک اعتیاد گل، حشیش و کانابیس در مرکز ترک اعتیاد فرمانیه:

تلفن: 02122290484 - 02122295499

همراه: 09106886964